πατέρας που στηρίζει το ταλέντο του παιδιού του

Εάν το παιδί μου έχει ταλέντο σε κάτι τι να κάνω;

Η ζωγραφική θέλει ταλέντο. Αν δεν το έχεις, δύσκολα μπορείς να το αποκτήσεις. Αυτό το γνωρίζω καλά,  όχι γιατί έχω το ταλέντο… δεν το έχω καθόλου. Εμένα προσωπικά τα χέρια μου στη ζωγραφική δεν πιάνουν καθόλου,μα καθόλου! Ωστόσο, θα μου άρεσε να μπορώ να ζωγραφίσω έστω κάτι!

Το είχα παράπονο από παιδί. Θυμάμαι που έβλεπα τους συμμαθητές μου να ζωγραφίζουν (στην ώρα του μαθήματος φυσικά)  🙂 😛 το πίσω μέρος των βιβλίων και τα θρανία και να τα μετατρέπουν σε έργα τέχνης! Εγώ από την άλλη πλευρά να κάθομαι και να τους βλέπω με θαυμασμό και με απορία, που εγώ είχα μείνει ακόμα στο επίπεδο τετράγωνο σπιτάκι με δυο παράθυρα και μια πόρτα.

Θυμάμαι έντονα έναν συμμαθητή μου, το Νίκο. Ήμασταν συμμαθητές από το δημοτικό μέχρι και το γυμνάσιο .Είχε πραγματικά πολύ ταλέντο! Καθόταν με τις ώρες και ζωγράφιζε, όχι γιατί βαριότανε,  αλλά γιατί το αγαπούσε αυτό που έκανε. Το έβλεπες στα μάτια του και όπως πάντα κάθε φορά η μία ζωγραφιά καλύτερη από την άλλη.

Δυστυχώς, στο γυμνάσιο είχε αρχίσει σιγά-σιγά να σταματά να ζωγραφίζει. Από όσο έχω μάθει, δεν ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά. Κακά τα ψέμματα … χρειάζεται να έχεις και κάποιον δίπλα σου να σου δίνει έστω μια μικρή ώθηση για να μην πάει το ταλέντο χαμένο.

Τώρα το έργο επαναλαμβάνεται, αλλά αντί για το Νίκο βλέπω τον γιο μου, το Μιχάλη να ζωγραφίζει…πόσο χαίρομαι! Βέβαια, αντί για θρανία ζωγραφίζει το τραπέζι του σαλονιού, τους τοίχους, τις κουρτίνες και λίγο σπανιότερα, τετράδια, χαρτιά και ότι σχετικό με επιφάνεια για ζωγραφική.

Όταν τελειώνει αρπάζει το σπάνιο χαρτί και έρχεται με τόση υπερηφάνεια και χαρά και φωνάζει:  «μπαμπά κοίτα!»  ή με παίρνει από το χέρι και με καθοδηγεί για να μου δείξει τη ζωγραφιά του. Αν και είναι μουντζούρες, που είναι λογικό σε αυτή την ηλικία, εγώ χαίρομαι με τη χαρά του.

Κάθε φορά που κάθομαι και βλέπω τον μπόμπιρά μου να ζωγραφίζει, πολλές φορές από τη χαρά περνάω στην ανησυχία. Εγώ ο ατάλαντος, πώς θα βοηθήσω το παιδί μου με απλούς τρόπους και να συμμετέχω παράλληλα και εγώ μαζί του; Αν το παιδί μου έχει ταλέντο στη ζωγραφική, τί θα πρέπει να κάνω;

Κάπου σε αυτό το σημείο μου έρχεται στο μυαλό ο Νίκος, που σταμάτησε να κάνει τα βιβλία και τα θρανία πιο όμορφα, σταμάτησε να κάνει αυτό που αγαπά. Μάλλον γιατί πέρα από εμένα και μερικούς συμμαθητές του, κανείς άλλος δε τον έκανε να μην σταματήσει, κανείς δεν τον βοήθησε να συνεχίσει να εξασκεί το ταλέντο του.

Υγεία να έχει πρώτα από όλα ο Μιχαλάκης, αλλά μελλοντικά αν δω και στα δικά του τα μάτια αυτό που είδα τότε στου Νίκου, πρέπει να τον στηρίξω με όση γνώση, δύναμη και αγάπη έχω, έτσι ώστε να μη σταματήσει να κάνει αυτό που αγαπά, ότι και να είναι αυτό!

Ενημέρωση     Ήξερες ότι…    True Stories